Het geluk zit in de kleine dingen (7)

Zalig toch, ondanks de koude de lente in de lucht ruiken

Cirkelsjaal voor mij

Als echte koukleum draag ik het grootste deel van het jaar een sjaal. En mits ik er nog maar 1 in mijn kast had hangen die ik echt graag draag, vond ik het tijd om er een voor mezelf te maken. Bij ByMiekK vond ik een tof patroontje en in de wolwinkel kocht ik zachte merinowol voor mijn projectje. Zie hier het resultaat:

Met de donkere dagen valt de foto wat tegen, maar ik ben super blij met wat vrolijke winterwarmte rond mijn nek :-).

Het geluk zit in de kleine dingen (6)

Het geluk zit in de kleine dingen, zoals op een winterse dag de lente al kunnen ruiken

Een nieuw jaar, een nieuwe leesuitdaging!

In 2017 wilde ik graag terug wat meer lezen. 52 boeken (1 per week, met wat inhaaltijd op reis) leek me een haalbaar doel. Uiteindelijk tikte ik af op 70. En mits ik echt genoten heb van wat vaker met een boek in de zetel te kruipen of nog wat te lezen voor het slapen gaan zet ik mijn teller opnieuw op 70. 6 boeken komen van de leesclub (we beginnen dit jaar met "Hotel op het dak van de wereld"). Om mijn horizon te verbreden, en omdat ik vorig jaar te veel matige en slechte boeken las, doe ik dit jaar eens mee met de Verbeelding Bookclub op Goodreads. 30 thema's om een boek over te lezen, met elke maand een boek als suggestie en om samen te lezen. Ik ben benieuwd!

Harnas van hansaplast - Charlotte Mutsaers
Het boek gaat over een vrouw die samen met haar zus het huis van hun overleden broer, tevens hun ouderlijk huis, moeten leegmaken. Ze probeert, aan de hand van voorwerpen in het huis en haar herinneringen, te achterhalen waarom haar broer zelfmoord pleegde.Het verhaal is goed opgebouwd en langzaamaan leer je zowel het hoofdpersonage als haar vreemde gezin kennen. Ik vond het een mooi, vaak droevig maar ook soms herkenbaar boek over hoe het leven niet altijd loopt zoals gedacht en hoe ons verleden ons vormt.

De wezens - Matt Haig

Een buitenaards wezen met een moordmissie ontdekt wat het is om mens te zijn. Het verhaal klinkt vreemd, maar zijn bespiegelingen over de eigenaardigheden van het mens zijn, zette me vaak aan het denken en deed me stilstaan bij zaken die wij  vanzelfsprekend achten maar dat misschien niet zijn. Het boek was vaak ontroerend, verbazend, grappig, herkenbaar,....kortom zeker een aanrader!

Gaan, ging, gegaan - Jenny Erpenbeck

Dit aangrijpende verhaal over een gepensioneerde man die beslist om migranten te gaan interviewen, heeft me erg aangegrepen. De man, op zoek naar iets zinvols om met zijn nieuwe vrije tijd te doen, stapt vrij onwetend in zijn avontuur. Na een infoavond over het asielcentrum in de buurt beslist hij om, uit interesse, de verhalen van de vluchtelingen op te tekenen. Waarom zijn ze hier? Hoe is het om als niet-erkende immigrant met zoveel mensen samen te leven? Hoe gaan ze om met hun herinneringen? Er ontstaat een eerlijke dialoog, waarin de nieuwkomers hun kant van het verhaal met mondjesmate vertellen aan de oudere man. Hij probeert, op zijn beurt, om hen te helpen om hun draai te vinden in hun nieuwe leven, door hen met kleine dingen bij te staan en hen af en toe bij de hand te nemen.Dit soms rauwe maar  hartverwarmende boek kroop onder mijn vel.

Hoe Hortot zijn vissenhart verloor - Benny Lindekauf
Mijn favoriete boek hield ik voor het laatst. Hoe Hortot zijn vissenhart verloor is een absurd verhaal over een oorlogskok die van de ene in de andere oorlog gaat, en daardoor een gevoelloos vissenhart krijgt, waar alle emoties afglijden. Maar dan vindt hij op een dag op een slagveld een jongeman zonder benen, die door zijn ontwapenende naïviteit het hart van de kok weet te ontdooien. Het boek is een groot spel met taal. Prachtige zinnen wervelen over de pagina's en nemen je in een rotvaart mee doorheen de absurditeit van de oorlog. Voeg daar nog veel humor en de schitterende illustraties van Ludwig Volbeda bij, en je hebt een pareltje in je handen.

Een creatief begin van het jaar

We kregen in de naailes een originele opdracht: maak voor het nieuwsjaarsfeestje zelf een cadeautje. Het mocht ook niks kosten, het moest gemaakt worden met restjes stof. Ik ben niet echt een knutselaar dus ik moest even zoeken naar ideetjes. Ik wilde ook iets maken waar de ontvanger iets mee was. Nutteloze cadeautjes vind ik zonde. Gelukkig had mijn zus inspiratie: een hoesje voor een doos papieren zakdoekjes. Daar kan iedereen wel iets mee doen. 

Dus diepte ik restjes stof op, vond nog biaislint in een naaidoos en volgde haar zeer duidelijke handleiding. Tweezijdig is mijn hoesje niet geworden, wegens maar 1 tof stofje in de restjesmand en gebrek aan ervaring met biais maar ik ben er toch tevreden over. Ik ben benieuwd wat de rest maakte!

Goodreads reading challenge 2017

Eind 2015 ontdekte ik Goodreads. De Reading challenge stak meteen mijn ogen uit. Ik las heel veel/ben altijd wel in een boek bezig, maar hoeveel lees ik nu eigenlijk in een jaar? Dat had ik nog nooit bijgehouden en ik was eigenlijk wel benieuwd. Dus startte ik begin 2016 een reading challenge. Ik nam als doel 30 boeken. Een boek om de 2 weken en nog wat extra op vakantie, dat leek me wel haalbaar. Eergisteren klokte ik af op 41 + 7 boeken waar ik na een honderdtal pagina's afhaakte wegens niet mijn ding. Mijn gevoel zegt dat ik weinig las in 2016, maar dat blijkt dus wel mee te vallen. Maar helaas zat er weinig goeds tussen.

Het nieuwe jaar start ik beter voorbereid. Ik vlooide de boekentips van De Standaard uit, las een reclameboekje van Confituur boekhandels en zette alles wat mijn ogen uitstak in mijn Want to read in Goodreads. Ik zit ook sinds kort in een leesclub waar de titels me om de oren vliegen. Dus ga ik dit jaar iets ambitieuzer zijn: 52. Eentje per week plus inhaalmarge op vakantie, dat is dit jaar mijn leesdoel.

Was er een boek dat jullie in 2016 van jullie sokken blies, verbaasde, ontroerde,.... en dat ik zeker op mijn leeslijst moet zetten? Ik ben benieuwd!

Start to run

Deze zomer ga ik mijn eerste echte sportieve uitdaging ooit aan: beginnen lopen. Mits half Vlaanderen met Start to run de loopkriebels gekregen heeft, leek me dat wel een goede manier om deze onsportieve buitenmus in beweging te krijgen.

De uitdaging begon al voor de eerste looppassen. Want ik heb al jaren niet meer gesport, dus is hier in huis geen sportkledij te vinden. Dus startte het avontuur in de sportwinkel, op zoek naar loopschoenen. Ik legde me al snel bij neer dat het een flashy exemplaar zou worden want in de winkel was niks neutraals te vinden. Na veel passen, werden het deze:

Ik smeet ook nog loopkousjes, een loopzakje en het minst korte sportshortje in mijn mandje en kocht me ook nog een hartslagmeter. Ten slotte zette ik ook nog een start to run-app op mijn gsm en dan kon het avontuur beginnen!

3 weken geleden was het dan zo ver: de eerste les. Daarvoor trok ik, op advies van mijn lief, naar de Finse piste hier in het dorp. Dat is naar het schijnt ergonomisch beter en het maakt niet uit hoe veel meter ik loop want ik moet nooit ver wandelen naar mijn fiets.

Bij de eerste wandelminuut kreeg ik al advies van een ervaren loper: niet te snel willen gaan in het begin, anders zou ik het waarschijnlijk snel weer opgeven. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus volgde ik zijn advies en liep de rest van de les nog wat trager. De eerste les was uiteraard zwaar. De twee laatste loopstukjes kon ik alleen maar denken "hopelijk is het snel gedaan", maar ik ga ervan uit dat elke startende loper daar last van heeft. Maar ik heb het toch maar uitgelopen en ik moet bekennen dat ik erg trots was op mezelf.

Sindsdien ga ik elke maandag en vrijdag lopen. En elke keer heb ik er meer plezier in en gaat het beter. Het is ook fijn om een half uurtje enkel te focussen op mijn hartslag en loopritme. En mits ik rond een vijver loop, kan ik ondertussen genieten van bloeiende waterlelies, eenden, ganzen, vlinders,... Kortom: twee keer per week trek ik met plezier mijn loopschoenen aan en geniet van de natuur en van de beweging.