Leven in tijden van corona (6)

Vorige week voelde alles anders. Kleine mus startte woensdag weer op school. Wat is ze gelukkig dat ze weer kan ravotten met leeftijdsgenoten en ze had haar juf ook echt gemist. Ze had stilaan ook echt nood aan haar kameraadjes. School begon met ballonnen, chips en ijsjes, het feest was af. Mijn hobby's liggen nog wel plat, het lief werkt ook nog thuis dus we zijn nog ver van gewoon maar ik omarm elk stapje. En de sociale ontwikkeling van kleine mus vind ik eigenlijk nog het belangrijkste. Het zijn ook haar laatste weken als kleuter, het is haar zo gegund om nog heel veel te spelen voordat er volgend jaar veel moetjes bij komen.

Wat bracht de weken nog?

- Wat meer bewegen is voor iedereen goed. Dus haalde ik in de bib Nelsons Acrobatenboek en Nelsons Ninjaboek. Dolle pret! Voorlopig is sokken gooien en afweren het populairste.

- Ik smeet me, eindelijk, op mijn uitpuilende mailbox van ongelezen berichten. Ik rateerde er toch een paar, dus deze week met schaamrood op de wangen nog wat achterstallige zaken in orde brengen.

- Door corona kan kleine mus deze zomer geen weken naar de grootouders. Dus smeten we heel de zomer om en beslisten om kleine mus dit jaar naar het speelplein te laten gaan ipv naar het Ibo. Vorig jaar was ze daar nl. niet zo enthousiast over, ze is nu ook weer wat groter en dan konden we vrijer wat weken verlof thuis inplannen.

- Morgen laten we, voor het eerst sinds de lockdown, terug iemand binnen in ons huis. De poetsvrouw start hier terug. Zonder kleine mus in huis durven het we wel te riskeren, al blijf ik uit de buurt. Ik bezin me nog over een bezigheid.

- Ik ben begonnen aan een schema voor mijn nieuwe bujo. De laatste maanden zette ik mijn agenda en to do in hetzelfde schriftje. Dat helpt al om overzicht te houden maar lijstje op losse papieren gebruik ik ook en die durven wel eens vermist geraken. Enter een bujo, benieuwd of het voor mij ook werkt.

Even van de wereld: het zwarte woud

2 weken weg van de wereld: geen sociale media, geen nieuws om te volgen, geen verplichtingen, taken,...maar wel alle tijd met mijn liefsten. Het werd een verlof vol wandelen, heuvels/bergen, vergezichten, bomen en bossen, waterpret en schnitzel. Het zwarte woud bleek een schot in de roos voor ons gezin. Kleine mus bleek een goeie stapper, een avontuurlijk pad bleek wel een noodzaak, maar wie stapt er nu graag op aangelegde wegen? En in het zwarte woud ontbrak het niet aan avontuurlijkere/steile wandelpaden. In het dorp waar we in de heetste week logeerden, was net een zalige waterspeeltuin geïnstalleerd dus ideaal voor onze speelvogel. En ook voor ons want vakantie is ook genieten van een boek op een bankt. Kortom: we zijn weer helemaal opgeladen! 

Tuinliefde

De zon straalt en het is heerlijk zomers vandaag. Dus roept hier de tuin om buiten te komen. Heerlijke frambozen snoepen, de verrassing van het bloemenzaad dat langzaam groeit en bloeit, de zonnebloemen zien groeien, mijn lief die elke paar dagen in de boom klimt om naar de babyduif te kijken en kleine mus die geniet van spelen in de hangmat. De zomerliefde is hier groot.

Het geluk zit in de kleine dingen

Geluk zit voor mij heel vaak in samen dingen doen, in even zorgeloos bij elkaar zijn. Vorige week trokken we een paar dagen naar Zeeland. We genoten met volle teugen van samen spelen, veel zwemmen, stadjes bezoeken en de wind trotseren op het strand. Kleine mus vond kameraadjes en zelfstandigheid en plezier in de takkenbossen. Zalig toch, wat zee, tijd en niks moeten kan doen met een mens.

Lente in huis

Nu de temperatuur weer daalt, geniet ik extra van wat kleur en natuur in huis. Leve de paasboom 🙂.

Tuinpret

Nu het langer licht is, kunnen we na schools nog in de tuin. Kleine mus springt op de trampoline of zit in de zandbak. En ik laat me nog even gaan in de tuin. Dinsdagavond zaagde ik takken van de krulwilg en verzamelde moois voor de paastak in de keuken. Woensdagavond schupte en trok ik de heide uit mits die in een takkenbos zonder bloemen veranderde. Een dorre takkenveld, daar is niet veel moois aan. Nu nog de klimop snoeien en het siergras in toom houden. En dan heb ik een net perkje naast het terras om zomerbloemen te zaaien.

Het geluk zit in de kleine dingen

Het geluk zit in de kleine dingen: zonneschijn op een koude winterdag

Zalig zomers

Naar zonnecrème ruiken, pikzwarte voeten, de zon op je huid voelen schijnen, samen door fonteintjes lopen, een living gevuld met mogelijks lekke luchtmatrassen en matjes zodat het al wat vakantie lijkt, je tijdens een wandeling in het zuiden van Frankrijk wanen,....oh wat hou ik van warme zomers!

Het geluk zit in de kleine dingen

Ik hou heel erg van de eerste mooie lentedagen:

• terug met je handen in de aarde wroeten
• de was buiten zien wapperen
• zonder jas naar buiten
• het eerste ijsje
• de geur van zonnecrème
• dromen van blote voeten in sandalen

Het geluk zit in de kleine dingen (7)

Zalig toch, ondanks de koude de lente in de lucht ruiken

Het geluk zit in de kleine dingen (3)

Vorig weekend trokken we op familieweekend, als verrassing voor mijn jarige vader. En wat heb ik daarvan genoten! Nog eens echt tijd om bij te babbelen, een spel te spelen, mijn neefjes en nichtjes nog eens te zien, genieten van een wandeling in een erg mooi natuurgebied, veel te veel te eten (traditie bij ons in de familie...),...

En onze kleine meid had ook de tijd van haar leven en heeft echt alles gegeven, heel hard gespeeld, voor het eerst groenten uit het vuistje gegeten en mee gesmuld van de ratatouille,... 's Nachts heeft ze heel hard en luid gedroomd, waardoor ze iedereen wakker gemaakt heeft, maar gelukkig heeft iedereen kinderen, dus is het haar vergeven :-).

Zondagavond kroop ik moe maar heel tevreden in mijn bed en ik weet dat we hier allemaal nog lang van kunnen nagenieten.

Het geluk zit in de kleine dingen (2)

Ons  meisje is een goede slaper. Rond 6 maanden sliep ze door, op 8 maanden werd ze te groot voor haar wiegje en verhuisde ze naar haar eigen kamer. Even wennen voor mij, maar kleine meisjes worden groot en verdienen een eigen plekje. Sindsdien geniet ik volop van de paar minuten kijken naar ons slapende wondertje voor ik zelf onder de wol kruip.

Maar om de paar weken wordt ze plots 's nachts luid wenend wakker en heeft ze nood aan mama- en papatijd. Dan krijgen we ze enkel getroost als we haar uit haar bedje halen en wiegen. Dan legt ze haar hoofdje op je borst en geniet van de aanraking. Maar die nachten wil ze niet terug in haar eigen bed. Als we dat proberen, dan begint ze terug hartverscheurend te huilen. Die nachten mag ze terug bij ons in bed en slaapt ze tussen ons. En stiekem vind ik dat zalig: haar zachte ademhaling horen, haar dicht tegen mij voelen kruipen, haar gefrul met haar knuffel zien, een handje in je gezicht en een stralende lach als ze me wakker maakt om op te staan.

Het geluk zit in de kleine dingen

Ik realiseer me steeds vaker dat het geluk voor mij, meestal, in de kleine dingen zit. En dus wil ik die geluksmomenten graag een plekje geven op mijn blog.

Ik ben, sinds mijn kindertijd, verslingerd aan boeken. En die liefde wil ik graag doorgeven aan mijn dochter. Of beter gezegd: ik wil haar graag de mogelijkheid geven om boeken te ontdekken, en dan moet ze zelf maar zien of het haar iets zegt. En op dit moment vindt ze boekjes wel interessant. We hebben de prentenboeken onderaan in de boekenkast gezet zodat ze er zelf bij kan, en ze komt regelmatig met een boekje naar ons om samen te lezen.

Dus hebben wij even geluk dat onze bibliotheek mee doet met het project boekbaby's. We kregen bij het vorige bezoek aan Kind & Gezin een bon voor 2 boekjes, die we in de bibliotheek op mochten halen. Dat kon ik natuurlijk niet laten liggen!

En het zien er echt fijne boeken uit, geschikt voor haar leeftijd: "Dag boek" van Ingrid Godon en "Piep! Allemaal dieren" van Fleur Van der Wiel. Ik kan niet wachten om ze dit weekend met onze kleine meid te ontdekken!