Tuinpret

Nu het langer licht is, kunnen we na schools nog in de tuin. Kleine mus springt op de trampoline of zit in de zandbak. En ik laat me nog even gaan in de tuin. Dinsdagavond zaagde ik takken van de krulwilg en verzamelde moois voor de paastak in de keuken. Woensdagavond schupte en trok ik de heide uit mits die in een takkenbos zonder bloemen veranderde. Een dorre takkenveld, daar is niet veel moois aan. Nu nog de klimop snoeien en het siergras in toom houden. En dan heb ik een net perkje naast het terras om zomerbloemen te zaaien.

Invasie van het vuilmonster

Wat is dat toch? Mijn vloeren worden nooit sneller vuil dan op die dagen dat ik ze eerst liet blinken.

Een rokje voor kleine mus

In mijn stofjeskast lag al een hele tijd een schattig krabbenstofje te wachten om verwerkt te worden. Kleine mus kon, als eeuwige rokjesdrager, nog iets nieuws gebruiken dus dook ik in mijn pinterestmapje en vond een tof patroontje terug: het livrokje van Sofilantjes. De zakken liet ik weg, het stofje is al vrij druk en dan moest ik niet naar de winkel voor extra stof. Het patroontje zit super snel in elkaar en vroeg niet te veel denkwerk, ideaal dus om te leren werken met tricot. Want ja, ik naaide al veel maar zo goed als nooit in rekstof en dit is toch wel wennen. Maar ik ben tevreden met het resultaat, dit patroontje komt zeker nog eens uit de kast. En kleine mus? Die vertrok fier in haar nieuwe rok naar school.

Stralende lentedag

Deze ochtend scheen de zon al door de ramen toen ik opstond. En vanavond kunnen we na school/werk nog even buiten ravotten of de stoep vol tekenen. Mijn oog valt op de viooltjes aan het venster en binnenkort probeer ik nog eens zaadjes in een bloementapijt te laten veranderen. De pompoenpitten wachten op de ijsheiligen en kleine mus popelt om bloemen te planten. Muts, handschoenen en jas mogen al eens aan de kapstok blijven en het woord zonnecrème viel hier ook al een keer. De wind w ppert de was droog en ik droom van tenen in het gras. Morgen voelt hetvweer winters maar vandaag bloeit het leven.

Naaigoesting

De laatste tijd heb ik, eindelijk, weer echt zin om te naaien. Er ligt hier al vanalles klaar om genaaid of afgewerkt te worden. Nu nog blogger overtuigen dat prentjes hier fijn zouden zijn. Wordt vervolgd!

Wasbare wattenschijfjes

Ontschminken met wegwerpwatjes, dat leek me een eenvoudige om te vervangen door iets duurzamers. Ik knipte rondjes uit sweaterstof en surfileerde ze dubbel, zodat ze niet gaan rafelen. Maar ik vond de stof al snel te ruw. Vooral mijn oogleden apprecieerden het stofje maar matig. Dus viste ik een overschotje nicky velours uit de stoffenkast. Voor de stevigheid behield ik de sweaterstof aan de achterkant. En dit keer ben ik wel content: lekker zacht om te gebruiken, geen irritaties meer aan mijn ogen. Ik gebruik ze ook om mijn nagels te ontlakken. Voor de praktische denkers onder jullie: sommige vlekken krijg ik er niet helemaal uitgewassen maar dat vind ik geen probleem. Ik weet dat ze proper zijn 😉.

Waterkieken

Oude gezegdes over het weer, blijkbaar zit daar soms toch nog wijsheid in. Na die veel te warme, maar zalige, dagen in februari maakt deze maand zijn naam waar: maartse buien, vooral als ik buiten moest zijn ;-). Dinsdagavond ontdekte ik, weer, dat buienradar niet altijd mijn beste vriend is. Die voorspelde dat het droog zou blijven. Helaas pindakaas: de regen viel met bakken uit de lucht en ik had een stoffen jas en een rok aan. Kortom: een verzopen kieken kwam uitgewaaid aan op haar bestemming. En gisteren won de plas op het pad het van de droge broek en schoenen. De natuur zal er blij mee zijn, ik ben weer content dat ik thuis iets droogs aan kan trekken.