Wie het kleine ni eert, is het grote ni weert (5)

Krokusvakantie, dan ligt het ritme wat anders:
- kleine mus en ik gingen met mijn zus naar de Antwerpse zoo. Mits er een hele dag regen voorspeld was (maar niet echt kwam), was het zalig rustig in de dierentuin. Ik hoorde nog nooit een leeuw zo hard brullen en kleine mus genoot met volle teugen van ravotten met neef en nicht, van de speeltuin/glijbaan en de vele dieren die er te zien waren. Vooral de babygorilla is hier nog steeds een geliefd gespreksonderwerp.
- zondag genoten we, precies voor het eerst sinds lang, van ravotten in een zonnige tuin. 's Namiddags werd de woonkamer een cinema, met De prinses en de kikker.

Wie het kleine ni eert, is het grote ni weert (4)

Vorige week passeerde wat trager dan anders, de goesting ontbrak. Maar, niet getreurd, elke week heeft ook zijn lichtpuntjes:
- samen met kleine mus poetste ik de woonkamer. Natte vodden zijn altijd interessant.
- onder de seringenboom vonden mijn lief en kleine mus het eerste ei van onze kippen. We waren dus een dagje te laat met het kalkei maar hopelijk vinden ze de weg naar hun nest in het kippenhok nog.

Wie het kleine ni eert, is het grote ni weert (3)

Een atypische week bracht atypisch plezier:

- kleine mus mocht een onverwachte dag naar haar grootouders. Wegens de storm waren de meeste klaslokalen risicogebied voor vallende bomen dus hielden we kleine mus maar thuis om de noodopvang te ontlasten. Gelukkig bleken het onnodige veiligheidsmaatregelen, de bomen trotseerden de storm en dinsdag kon iedereen weer naar school.
- Ons cultuurhart haalden we op bij de expo over Van Eyck in het MSK in Gent. We trokken er mer mijn vader heen, die een echte kunstliefhebber/kenner is en keken onze ogen uit. De tentoonstelling was echt de moeite, ik was behoorlijk onder de indruk van het vakmanschap van Van Eyck en van de werken die ze tot in Gent kregen. Kleine mus genoot ook van de expo. De audiogids klonk leuk, het opdrachtenboekje werd ook gesmaakt.
- de klas van kleine mus koos aardappelen als onderwerp van hun project en trok naar het frietmuseum. Hoe tof is dat?

Wie het kleine niet eert, is het grote ni weert (2)

Deze week bracht

- een nieuwe raamtekening op het raam in de woonkamer, thema carnaval
- de eerste aanzet van lenteplannen voor de tuin.
- glinsterend gras
- een bezoekje aan mijn oma in het rusthuis. Kleine mus las haar nieuwjaarsbrief, we praatten wat bij, snoepten en keken oude foto's.
- de eerste keer sandwichen bakken. Vorige poging eindigde in slijm ipv deeg, nu ruikt de keuken heerlijk naar brood.

Wie het kleine ni eert, is het grote ni weert (wie het kleine niet eert, is het grote niet waard) zeggen ze bij mij thuis. Ik merk dat het tekort aan daglicht, het minder buiten komen en de dagen van regen op mijn gemoed werken. Daarom wil ik hier graag wat vaker stilstaan bij kleine dingen die me blij, vrolijk, verbaasd, verwonderd,... hebben.

Dit was de week van
- met mijn liefsten naar de voorstelling Operaar Poephaar van De piepkes gaan kijken.
- pannenkoeken met Lichtmis
- met mijn vader een bezoek aan de Van Eyck-expo in het MSK in Gent plannen
- tijd maken om te prutsen aan een patroon voor een blazer

Waarom online shoppen toch niet echt mijn ding is

De cadeautjestijd is hier volop bezig. Ik probeer eerder lokaal te kopen maar dit jaar lijk ik erin te slagen om altijd iets te kiezen dat hier in de buurt niet te koop is, of niet in de winkel aanwezig is. En dan komt het dus met de post of ga ik het pakje in de winkel ophalen. Maar dat loopt toch niet helemaal zoals het zou moeten. Ondanks dat ik heel de dag thuis was, kreeg ik 2 keer een mailtje dat mijn pakje elders geleverd werd omdat ik niet aanwezig was. Tot daar dus het voordeel van thuislevering, als ik nog een 30 minuten moet fietsen om aan mijn pakje te geraken. Ik onthoud voor een volgende keer dat ik beter een pakjesautomaat kies, dan durf ik tenminste terug naar de bakker ;-).  Wat ik eigenlijk nog het ergste vond is ontdekken dat mijn pakjes soms helemaal uit Duitsland kwamen, dat was echt niet de bedoeling, als ik dat had geweten dan had ik iets anders gekocht. Volgend jaar pak ik het dus anders aan. Misschien moet ik dan maar wat langer zoeken naar een goed cadeautje of iets anders kopen dan ik oorspronkelijk van plan was. Ik kocht, voor mezelf ook voor het eerst online iets van kleding, en jep: foute maat dus dat moet ook weer terug. Ik vrees dat online shoppen niet echt iets voor mij is. Zaterdag ga ik de laatste pakjes gewoon bij kleine winkeltjes halen, dan kan ik echt kiezen welke kleur ik wil i.p.v. te gokken en zo steun ik een hoop gedreven ondernemers die met heel veel passie hun vak doen. En dat voelt eigenlijk wel beter.

Mijn leven met MS: spannende week

Elk jaar is er hier een standaard stressweek: die tussen de MRI van mijn hersenen en het gesprek over de resultaten met de neuroloog. Ik leid namelijk aan MS (multiple sclerose) en mits ik niet alle opstoten zelf opmerk, moet ik elk jaar onder de scanner om mijn ziekte op te laten volgen door de specialist. Ik kreeg mijn diagnose 4,5 jaar geleden (daar ooit nog eens een uitgebreid verslag over), deed kort na elkaar een aantal opstoten die mijn evenwicht beschadigde (alleen bij yoga en rondjes draaien heb ik daar last van), een permanente tinnitus en een  extreme vermoeidheid die mijn leven heel erg beperkt. Maar de laatste 4 jaar is alles ongeveer stabiel, en dat is echt heel belangrijk bij een chronische degeneratieve ziekte (beter wordt het niet, slechter waarschijnlijk wel, alleen moeten we proberen, met medicatie, veel rust en voldoende beweging, om die evolutie zo traag mogelijk te houden.) Morgenochtend zal ik dus weer een paar uur peentjes zweten, en hopelijk valt er niks te melden.