Hoe het leven gaat (november)

 - Ik kocht me in de stockverkoop van De stoffenkamer een mooi stapeltje stof want mijn slaapgerief is echt versleten. Versie 1 is uitgelegd op de stof maar ik wil nog wat dingetjes aanpassen voor ik mijn schaar er in zet.

- tijd maken om gezelschapsspelletjes te spelen met meneer mus

- de eerste, weliswaar natte, sneeuw. Ik vind dat trouwens een vreemde benaming, sneeuw is toch altijd nat?

- Kleine mus reed al een paar keer alleen naar school. Ik ben daar nog niet helemaal klaar voor maar zij wel. En het moet er ooit van komen, volgend jaar wil ze geen mama aan de schoolpoort in het middelbaar.

- We kochten een bankje voor in de vestiaire. Ik ben nog elke dag zo blij met onze verbouwing!

Klein geluk (augustus)

 - De kippen scharrelen in de tuin. We kochten net 4 schattige zijdehoenders bij, zodat ze weer een groepje zijn. Kippen zijn namelijk groepsdieren en onze 2 tuinscharrelaars worden al wat ouder. Ze wonen een week in een geïmproviseerd een onder de trampoline, daarna mogen ze ook los rondlopen.
- katten spotten, op het dak en in de tuin
- kleine mus die twijfelend op kamp vertrok maar dan toch snel haar blije zelf was toen ze met haar vrienden op de trein zat
- bezoek van mijn mama en haar man
- dingen zien groeien in de tuin
- Hoeveel deugd doet struiken te lijf gaan met een snoeischaar?!
- met volle teugen genieten van het zomerweer
- aan zee gaan logeren en stranddingen doen zoals vliegeren, een zandkasteel maken en met een gocar op de dijk rijden
- triestige binnenplanten die terug beginnen groeien en nieuwe bladeren krijgen
- het herontdekken van het plezier van een geordende plek of kast. Ja, deze sloddervos werd vandaag blij van netjes opgeborgen deksels en spatels.
- de was zien draaien in de wasmachine (thuis kunnen wassen is toch echt een luxe)
- spontane logeer- en speelpartijtjes van kleine mus en haar bezig zien met haar vrienden

Klein geluk (juni)

 - Genieten van een loopje in de zon
- Broedende duifje op weg naar huis

- Meneer mus die voor kleine mus zorgt zodat ik kon uitzieken
- Ik kocht 'Roll and write Imperial settlers' en heb nu eindelijk een leuk, ontspannend en kort solospel gevonden.
- sandalenweer :⁠-⁠)
- Blij dat ik 'Het drielichamenprobleem' van Cixin Liu weer een kans heb gegeven. Ik begon en stopte een tijd geleden in het boek. Maar mijn hoofd stond toen niet naar een moeilijk boek. Maar ik wilde het nog eens kans geven, met een iets helderder hoofd. En ik vind het voorlopig fascinerend, al ben ik ook regelmatig in de war. Maar na toch een paar jaar veel brol lezen omdat ik me niet goed kon concentreren op iets serieus vind ik het wel fijn om, voor de 2e keer dit jaar, me weer te laten meetrekken in een verhaal dat me ook aan het denken zet.
- Ik heb ook genoten van het boek 'Morgen en morgen en morgen van Gabrielle Zevin. Ik las het in één ruk uit, benieuwd naar hoe het met de personages verder ging.

Klein geluk (april)

 - Ik hing de schilderijen die mijn mama maakte eindelijk op in ons huis. En het is plots weer wat meer thuis.
- De paasvakantie werd gevuld met feestjes, uitstappen en speelafspraken van kleine mus.
- Ik maakte een jurkje voor kleine mus en ben halfweg een zomertopje mits ik te veel stof kocht.
- Ik omarm de zonnige dagen.
- De voorgezaaide zonnebloemen steken hun kopjes uit het zand.
-Ondanks het frisse en winderige weer zijn we toch een paar keer naar buiten gegaan tijdens het laatste weekend van april.
- Ik ging, voor mijn verjaardag, shoppen en eten met mijn mama. En dat deed dik deugd.

Zon zon zon!

Ahahah, ik zit hier op ons terras met de krant en een koffie te genieten van de zon die op mijn rug schijnt. Zalig, na al die regendagen. 

Het kabbelende leven

Het leven kabbelt hier in coronatijden. Kleine mus gaat gewoon naar school en haar hobby, verder is het kalm ten huize buitenmus. Meneer mus werkt nog gewoon voltijds thuis, misschien mag die in de zomer 1 dag per week terug naar kantoor, maar dat zien we dan wel. Vanaf volgende week mag ik wel weer wekelijk naar de les patroon tekenen, wat ik erg fijn vind. De yoga, dat ligt me toch echt niet online. Ik merk dat ik steeds vaker te veel uitvluchten vind, al deed ik maar 1 keer niet mee omdat ik me ziek voelde. En al dat regenweer, ik moet bekennen dat het op mijn gemoed werkt en ik echt niet buiten kom.

Dus neem ik hier mijn klein gelukjesrubriek terug op:

- Ik ben trots op mezelf omdat ik in plaats van me nog een dag te ergeren het smeermiddel nam en de piepende deur aanpakte.

- Op mijn eigen tempo werk ik hard aan mijn collectie voor de cursus patroontekenen. Mijn broek en blouse zijn bijna af, mijn vest krijgt ook vorm.

- Ik nam het lopen weer op. Dinsdag en vrijdag trek ik mijn loopschoenen aan, behalve als de weergoden er een stokje voor steken.

- Ik kreeg mijn coronavaccins al. Met dikke dank u aan mijn huisarts die me op de reservelijst zette en aan het vaccinatiecentrum dat me in april belde omdat er spuitjes over waren. Nu durf ik terug onder de mensen te komen. 

- Door de grotere buitenbubbel en en bovengenoemde prik kon ik eind april ook naar het verjaardagsfeest van mijn metekind. En daar ben ik super blij om.

- Ik besef dat vakantie een luxe is dus kus ik mijn handjes dat we een weekendje naar het mooie Limburg konden gaan. We pakten onze spullen, haalden kleine mus van school en vertrokken richting het oosten van ons land. We pikten onderweg ook mijn metekind op zodat ik eens echt tijd had voor haar. De weergoden waren ons goed gezind, de meisjes kwamen heel goed overeen en het was gewoon een zalig weekendje.

- De naaiplannen borrelen in mijn hoofd, ik heb echt zin om veel te blijven naaien Het geeft me energie en goesting.

Minder tv, meer podcasts

Televisie kijken, dat is voor mij de enige bezigheid die me geen energie kost, dus de voorbije jaren keen ik belachelijk veel uren naar dat scherm. Maar ook dat begint wat te vervelen want veel deftigs is er niet te zien en ik heb voorlopig nog geen zin om geld uit te geven aan Netflix. En een dag schermstaren geeft weinig voldoening, dus probeer ik toch wat anders te doen af en toe. Dat mijn lief altijd in de living thuis werkt en ik bij telefoons dan zonder geluid kijk, zal er ook iets mee te maken hebben ;-) Maar dus: wat doe je dan wel, wat geen energie vraagt? Enter de podcast: wat is dat een geweldig medium! Je kan naar iets interessants luisteren én ondertussen iets nuttigs of leuks doen, gesprekken mogen vaak heel lang duren en je kiest naarmate je stemming. Hoe geweldig is dat? Afwassen vind ik ineens kwaliteitstijd. Alleen ik, de vuile vaat en een stem en ik ben ineens een gelukkige mens. Soms zit het geluk inderdaad in kleine dingen.

Fietstasliefde

Vorige week kocht ik, na jaren geen plek op mijn bagagerek, terug fietstassen. En wat ben ik daar blij mee! Terug al je spullen gewoon in een zak kunnen zwieren, zonder gedoe vb. bibboeken of kleine mus haar rolschaatsen, bescherming, maar ook drinken en andere spullen in kunnen steken. Soms zit het geluk in de kleine dingen.

Herfstmodus

Hier ten huize buitenmus gaan we stilaan over in herfstmodus. De eerste pot pompoensoep staat te pruttelen en dankzij gekregen appels staat er verse appelmoes klaar om van te smullen. De dekentjes kwamen weer boven, de laarzen en regenjassen liggen klaar en we raapten de eerste kastanjes. Nu nog wachten op het verkleuren van de bomen en de herfst is hier helemaal goed ingezet :-)

Leven in tijden van corona (5)

Het leven kabbelt hier rustig voort. Meneer mus werkt thuis en kleine mus mag nog niet naar school maar heeft wel taken en gaat live met haar juf. Dus de dagen vullen zich met spelen, wandelen, lezen, schipperen tussen werk, een kleuter animeren, het huishouden,...

Ook deze weken brachten weer kleine gelukjes:

- Altijd samen thuis zijn doet ons als gezin eigenlijk wel goed. Nu er niet naar school gegaan wordt en ik meer bij kleine mus ben, is er een nieuw ritme en een zekere rust gekomen in ons huishouden.

- Kleine mus wilde eens graag kamperen in de tuin. Hemelvaart bracht hitte dus ploften we een klein tentje in de tuin. Mijn lief bleef bij haar slapen. Ze lag belachelijk laat in bed want het was super spannend voor haar. Zaterdagavond kroop ik mee in de tent voor een korte nacht. Het voelde echt als vakantie. Dolle pret dus en zeker voor herhaling vatbaar!

- Ook deze week deden we een nieuwe wandeling. Het eerste deel was te veel grote baan, eens tussen de velden was het een mooie tocht. Ik ontdekte dat ik vijvers en poelen heel ontspannend vind. Kikkers zoeken, kijken of er andere beestjes zitten bloemen bewonderen,... 

- Kleine mus en ik begonnen aan een shortje voor haar. Het patroon is geknipt, kleine mus streek de stof en hielp al mee met stikken. Ik ben halfweg, gok ik.

- klaprozen zien tijdens mijn wekelijks loopje

- We kregen net het fantastische nieuws dat kleine mus, ondanks het feit dat ik risicopatiënt ben, gewoon weer naar school mag. Wat zal het haar deugd doen om gewoon weer te kunnen ravotten met haar klasgenootjes :-)

- Met kleine mus gek doen op de trampoline en spelletjes spelen in de tent :-)

Maar niet alles ging even vlot:

- Deze week brengt jammer genoeg ook al dagen stekende hoofdpijn en misselijkheid.

- Wanneer gaat het nog eens regenen? Het gele gras in de tuin verontrust me toch, zo vroeg al op het jaar.

Leven in tijden van corona (4)

Voorlopig blijven we in onze bubbel.

Wat er fijn was laatste tijd:

- Kleine mus vond tijdens een wandeling een klein vriendje: een lieveheersbeestje. Die kreeg de rest van de wandeling een lift op haar handen. 

- De juf van kleine mus organiseert via videoconferentie schoolwerk, in kleine groepjes. Ik heb alle bewondering voor de noeste arbeid van haar juf en het is zalig om kleine mus eens bezig te zien in een schoolcontext. Vorige week hoorde ik haar tot in de tuin tateren en gieren van het lachen.

- We zetten op onze slaapkamer een tafeltje en een stoel zodat ook ik hier een plekje heb om me op iets te concentreren of me gewoon even in alle rust af te zonderen. Benieuwd of kleine mus mijn bureau inpalmt voor schoolwerk of spelen....

- Na veel twijfelen bestelde ik voor mij toch wat kleren online. Normaal riskeer ik het niet om voor mezelf iets te kopen dat ik nog niet paste maar ik waag het er een keertje op. In winkelstraten gaan aanschuiven lijkt me in deze tijden geen wijze beslissing.

- Het geluk zit soms is kleine dingen, zoals terug in je jeansbroek passen :-)

Helaas zijn sommige dingen wat minder:

- Ontdekken dat vermoeidheid mij een boos mens maakt vond ik niet zo leuk.

- Woensdag is hier al 2 weken autodag. Vreemd dat er af en toe toch nog iets in de agenda belandt dat niet meer kan wachten. 

- Vakantie, zit dat er deze zomer in? Niemand die het weet. Langs de ene kant lijkt het me wel ok om een keertje thuis te blijven, langs de andere kant heb ik wel zin om te dromen van plekken om naartoe te gaan. Voorlopig houd ik het bij een lijstje bij elkaar dromen van dag- en weekendtripjes voor wanneer dit allemaal gepasseerd is.

- De frequentie van de leesclub wordt verminderd, naar 3 boeken per jaar. Ik vind het erg jammer maar toch fijn dat we er niet volledig mee ophouden.

Leven in tijden van corona (3)

De coronaperikelen zorgen voor een terugkerende rubriek hier op mijn blog. Ik hoop dat ik dit snel af kan sluiten maar voorlopig lijkt het daar nog niet op. Dus hierbij deel 3 van mijn klein geluk, en soms ook gepieker, in tijden van corona.

De fijne dingen in het leven:

- Wat leven in de tuin bevalt ons wel. De kippen kregen een ren, maar algauw beslisten we dat ze in de winter overal mochten scharrelen. En nu lijkt het ons zo zielig om die beesten terug op te sluiten, het meeste lekkers groeit namelijk naast de ren. En nu ze een zandbadje maakten naast het terras, is het extra gezellig.
- Een van onze kippen was 's ochtends vermist. We zochten de tuin af, ook onder de struiken, maar ze was nergens te vinden. Ik werd al bezorgd, want de kip is al een tijdje wat ziekjes. Maar 's avonds zat ze plots weer in haar hok. Wat een opluchting! De volgende dag had een andere kip zich verstopt, maat nu weten we dat ze gewoon weer tevoorschijn komt.

- We ontdekten een natuurgebied in ons dorp waar we nog nooit van gehoord hadden. We zagen kamsalamanders en kikkers in de poelen, voelden de druppels van de tegen, hoorden de vogels fluiten,...Ik hoop dat we in de zomer daar kunnen/mogen gaan picknicken.

- Moederdag is altijd fijn. Kleine mus knutselde een mooi cadeautje, er waren veel knuffels, sandwiches en koffiekoeken.

Wat er toch wat minder was:

- Monsmaskers naaien om jezelf en anderen te beschermen, het is heel bevreemdend. 
- Hoeveel werk zijn de mondmaskers volgens het patroon van de FOD? Ik naaide er nu een dertigtal, het is genoeg geweest. Met een kleuter om te animeren overdag valt het niet te combineren.
- De blok zeep in de keuken verving ik terug door een pompje handzeep mits dit hygiënischer en veiliger is tegen corona. Het was met pijn in het hart maar plastiekvrij past niet bij deze pandemie.

- De toestemming om meer mensen te mogen zien, leidde hier toch tot een paar slapeloze nachten. Want mijn familie werkt in de zorg/als begrafenisondernemer/heeft co-ouderschap, dus mits die veel mensen zien, vielen die al af. We overwogen om te bubbelen met een vriendinnetje van kleine mus, maar vijfjarigen die niet samen mogen spelen, dat leek ons voor niemand aangenaam. Dus spraken we met de ouders van meneer mus af, van ver en veilig, wat gelukkig met het droge weer wel lukt.

Leven in tijden van corona (2)

De weken in corona lock down lijken stilaan in elkaar over te vloeien. Ik weet nog, ongeveer, welke dag van de week het is maar om te weten de hoeveelste het is moet ik op een kalender kijken. Het is een heel ontregelende periode, vind ik, maar ook nu omarm ik mijn geluk:

- Kleine mus genoot, na die ene dag regen, van de plassenwandeling: laarzen, regenjas en regenbroek aan en zo hard mogen springen als ze wilde :-)
- We hielden een zoommeeting met de les patroontekenen :-) Even checken hoe het met iedereen gaat deed deugd. Vandaag viel er een stuk cursus in de digitale brievenbus, en ik maak ook werk van vragen over mouwmanchetten want ik zit vast.
- De midweek verlof van de paasvakantie werd verzet naar de herfstvakantie, iets fijns om naar uit te kijken. Hopelijk mogen we dan gewoon weer onbezorgd ravotten.
- Mijn metekind verjaarde en helaas kan ik dat niet met haar vieren. Jarig zijn op je 6 is super belangrijk dus stuurde ik haar cadeautje op met de post.
- Ik kreeg een tijdje terug een tekenboek van een vriendin, maar om de een of andere reden bleef hij in de kast staan. Ik tekende, in les 1 mijn eerste kopjes en ik kijk al uit naar meer!
- Kleine mus wilde graag mee gaan lopen, dus trokken we allebei loopschoenen aan voor een rondje langs de velden.
- De bbq werd, voor het eerst sinds lang, nog eens boven gehaald. Mmmmmm
- Ik liep vandaag een half uur aan een stuk, 4,59 km, en ik ben heel trots op mezelf!

Observaties tijdens de coronaperiode:
- Ik heb in jaren niet zo weinig gelezen. Ik kan me precies niet focussen op een iets diepgaander verhaal. Ik hou het maar even bij ontspannende boeken.
- Hoe langer de crisis duurt, hoe lastiger ik het vind om mentaal rust te vinden. Periodes tussen veiligheidsraden door dwarrelt het stof neer en lijk ik mijn draai weer te vinden. Maar bij aankondigingen van veranderingen steekt de storm in mezelf weer op en is het hek weer van de dam. Een onduidelijke risicogroep zijn is lastig omdat duidelijke info ontbreekt. Gelukkig moet ik binnen 1,5 week op controle bij de neuroloog en hopelijk krijg ik daar wat meer zicht op mijn toestand. Want nu ben ik streng, ga ik enkel naar plekken waar bijna niemand komt maar ik weet niet of dat wel nodig is.

Leven in tijden van corona

Het coronavirus raast al een tijdje over de wereld. De verschrikkingen waar ik over lees en hoor vervullen me met angst, terwijl het ook heel onwezenlijk aanvoelt. Nooit gedacht dat een pandemie in onze tijd, in ons verwesterd land met hygiëne, medische zorg,... nog zou voorkomen. Blijkbaar had ik dat helemaal mis: het virus kan nu vrijelijk reizen over onze planeet, succesvoller dan ooit. Het leven ligt hier al een aantal weken stil. Ik zette mezelf al een week eerder in quarantaine, dus ik zie al 5 weken geen winkel, bakker,... meer. Als ik naar buiten ga lopen of fietsen is het tussen de velden waar bijna niemand komt. Ik woon net in een verlaten dorp, zo voelt het toch als alle normale dingen weg vallen. Want wegens ziekte werk ik sowieso niet (MS, remember?), yoga, kine en de cursus patroontekenen vielen weg en ik spaar al mijn energie om mijn deel van de dag voor kleine mus te zorgen zodat mijn lief toch een paar uur per dag ongestoord kan werken. Mijn zorgvuldig evenwicht tussen rust en actie is dus helemaal door elkaar gegooid. Ik doe veel meer dan ik normaal doe en wat ik gewoonlijk op mij neem, laat ik dus. Kortom: niks voelt nog gewoon aan, een nieuw evenwicht drong zich op. Maar hey, iedereen zit in dezelfde miserie en zolang hier niemand ziek is, is dit gewoon een vreemde periode en passen we ons wel aan. En het mooie weer maakt wat mij betreft echt heel veel goed. Maar er zijn natuurlijk ook nog een hoop fijne bijkomstigheden in deze coronatijden:

- Kleine mus die nog steeds heel vrolijk de dagen voorbij laat glijden. Ze lijkt het allemaal wel leuk te vinden: veel tijd met mama en papa, wat hangen in de hangmat, hele dagen je goesting doen en af en toe eens een effort voor school. Benieuwd voor volgende week, wanneer ze 2 keer per dag een half uurtje tijd met haar juf heeft.
- Voor een vijfjarige zijn een hangmat, een trampoline en water, om wat in te zitten of in te springen, genoeg voor uren speelplezier.
- Het mooie weer was ideaal om zomerbloemen te planten. Ik ben benieuwd hoe ons perkje er binnen een maand uit zal zien:

 - Ik installeerde een app om planten te herkennen, dus kunnen we nu op planten- en bloemenjacht wanneer we naar buiten gaan.
 - Bij de bibliotheek organiseren ze nu een ophaaldienst, waardoor ik deze week nieuw leesvoer kreeg.
- De leesclub ging virtueel: vreemd, ik voelde me wat onwennig maar het was toch fijn.
- Aquarelpotloden krijgen voor mijn verjaardag :-)

Wie het kleine niet eert, is het grote ni weert (2)

Deze week bracht

- een nieuwe raamtekening op het raam in de woonkamer, thema carnaval
- de eerste aanzet van lenteplannen voor de tuin.
- glinsterend gras
- een bezoekje aan mijn oma in het rusthuis. Kleine mus las haar nieuwjaarsbrief, we praatten wat bij, snoepten en keken oude foto's.
- de eerste keer sandwichen bakken. Vorige poging eindigde in slijm ipv deeg, nu ruikt de keuken heerlijk naar brood.

Wie het kleine ni eert, is het grote ni weert (wie het kleine niet eert, is het grote niet waard) zeggen ze bij mij thuis. Ik merk dat het tekort aan daglicht, het minder buiten komen en de dagen van regen op mijn gemoed werken. Daarom wil ik hier graag wat vaker stilstaan bij kleine dingen die me blij, vrolijk, verbaasd, verwonderd,... hebben.

Dit was de week van
- met mijn liefsten naar de voorstelling Operaar Poephaar van De piepkes gaan kijken.
- pannenkoeken met Lichtmis
- met mijn vader een bezoek aan de Van Eyck-expo in het MSK in Gent plannen
- tijd maken om te prutsen aan een patroon voor een blazer