Wennen aan de duisternis

Dinsdag fietste ik, voor het eerst sinds lang, op een normaal uur door de duistere straten van mijn dorp. Er was bijna niemand op straat, het regende zachtjes maar het was wel zacht weer. Ik vind het toch weer wennen aan de kortere dagen, de handschoenen (om dan halverwege puffend van de warmte de helft weer uit te spelen), mijn biologische klok die mee 's ochtends mee opschuift met de zon. Ik zie de bladeren verkleuren, de kastanjes en eikels vallen tuimelend van de bomen. Woensdag ging ik, voor het eerst sinds maart, weer naar de kinesist, mezelf verplichtend om ook in de donkere maanden te blijven sporten. Ik omarm de schoonheid van de natuur die verandert en nestel me met een dekentje en mijn breiwerk in de zetel. Er moeten nog naaiplannen gesmeed, dingen geregeld en vanalles gedaan worden, maar dat mag wachten tot morgen. Nu, hier, is er rust en berusting.

Herfstmodus

Hier ten huize buitenmus gaan we stilaan over in herfstmodus. De eerste pot pompoensoep staat te pruttelen en dankzij gekregen appels staat er verse appelmoes klaar om van te smullen. De dekentjes kwamen weer boven, de laarzen en regenjassen liggen klaar en we raapten de eerste kastanjes. Nu nog wachten op het verkleuren van de bomen en de herfst is hier helemaal goed ingezet :-)

Hallo herfst!

Eind september associeer ik met in de namiddag je jas en trui in je fietszakken proppen, t-shirts, nog even genieten van zon. Vandaag is het volop herfst: kilte, regen, wind en een jas. Ik moet er nog even aan wennen, dat de donkerte langer wordt, de natuur naar een winterslaap gaat en de sandalen weer de kast in mogen.

Dus welkom herfst en kleurrijke bossen. Binnenkort weer kastanjes rapen en ons warmen aan pompoensoep, filmmiddagen met popcorn en extra genieten van de streepjes zon. Ik ben ook benieuwd of de zaadjes die ik nog plantte uit zullen komen. Moestuinieren daar doe ik niet meer aan, maar mits onze kippen in de herfst minder lekkers vinden plantte ik zuring en veldsla. De veldsla is mogelijks al opgescharreld en opgegeten door voorgenoemde beesten, maar het is een experiment. Volgend jaar begin ik wat voeger aan de winterkost voor onze scharrelaars

Wat ik nog fijn vind aan de herfst is dat ik dan mijn warme wollekes weer aan mag trekken (ahahah warme truien :-) ), dat we de raamstickers terug boven kunnen halen zodat we tot januari vrolijke binnenramen hebben en wandelen door de afgevallen bladeren, daar kan ik ook wel van genieten.

De grijze dagen, vele te veel regen en stormen waar ik onrustig van word, die moet ik er helaas bij nemen, maar zo heeft elk seizoen zijn fijne en mindere kanten.