Bij een nieuw jaar hoort een nieuw leesdoel. Mits ik vorig jaar weinig geduld vond voor 'het betere werk' en dus veel ontspannende boeken las, leg ik mijn leesdoel wat lager dan vorige jaren. 70 boeken, daar mik ik op. Ik las alvast 1 boek uit: De dageraad en de schemering van Ken Follet. Ik was helaas teleurgesteld, en ergerde me aan de romance in het boek maar ja, ik heb nog een heel jaar om dat ene boek goed te maken ;-)
2020 was...
- Ik las minder en anders dan normaal. Ik kon me niet concentreren op het serieuzere werk, chicklits is wel eens leuk voor af en toe maar ik ben altijd wat teleurgesteld in de ontknoping. Maar met Een lied voor Achilles van Madeline Miller sloot ik het jaar wel in schoonheid af.
- Ik zat terug heel regelmatig aan de naaimachine. Ik maakte truien, T-shirts, een rokje en véél mondmaskers. Er passeerden ook een paar passtukken voor het patroontekenen onder de machine en wat verstelwerk.
- Normaal zetten we de kerstboom na sinterklaas. Dit jaar zwichtten we al in de herfstvakantie voor de vraag van kleine mus. We kunnen wel wat extra gezelligheid gebruiken.
- We wandelden veel, vaak hetzelfde stukje. Het leuke daaraan is dat je de seizoenen echt het landschap ziet veranderen. Op een van onze vaste tripjes groeven ze de salamanderpoelen onlangs ook helemaal uit, dus hebben we weer een reden om daar regelmatig naartoe te gaan.
- Wegens gesloten winkels en mijn verbod op openbaar vervoer kocht ik zowat alles online. Mijn ecologisch hart vond dat niet fijn maar af en toe heeft een mens iets nodig. Het leek alsof ik veel meer kocht dan anders, maar waarschijnlijk valt het me nu gewoon meer op.
- Mits reis gaan er niet in zat en we bijna geen mensen konden zien, namen we een abonnement op de dierentuin. Het is wel een uur rijden naar Plankendael, dus we gaan niet voor even, maar we gingen toch al 3 keer dieren bewonderen, tot de dierentuinen sloten.
-Dit jaar moet/mag ik voor de cursus patroontekenen mijn eigen collectie van 4 kledingstukken ontwerpen en maken. Het idee van het vestje zit al in mijn hoofd, een broek en bloes wil ik ook maken en het vierde stuk, dat weet ik nog niet. In juni moet alles af zijn, ik heb nog tijd om de ideeën te laten rijpen.
- Kleine mus zit in het eerste leerjaar, er gaat een heel nieuwe wereld open, voor ons allemaal. Ik vind het heel fascinerend om te zien hoe snel ze leert lezen.
- Kleine mus startte in de jeugdbeweging, elke week komt ze smerig maar voldaan naar huis :-).
- Ik schreef me, na veel twijfelen, in voor de cursus 30 days of morning pages. Misschien schrijf ik daar nog wel eens een stukje over. Ik ben 10 dagen ver, na de kerstvakantie doe ik verder.
- De laatste weken van 2020 bleken in teken te staan van doktersbezoekjes. Niks ernstigs maar fijn is anders. Net voor het einde van het jaar ging ik nog onder de MRIscanner, begin januari ken ik de uitslag en moet er bekeken worden of de medicatie voldoende is. IIk probeer er nog niet teveel mee bezig te zijn maar het zijn toch altijd spannende dagen.
- Ik wil er niet te veel woorden aan vuilmaken, maar laten we hopen dat corona volgend voorjaar stopt met stokken in onze wielen te steken, ik mis mijn familie, vrienden en gewoon onbezorgd naar buiten gaan.
Onze arme kippen kregen vorige week ook ophokplicht. Normaal mogen ze vrij rondlopen in de tuin, wat zeker in de maanden dat er niet veel groeit een zegen is voor die beestjes. Maar met de vogelgriep in het land (jep, voor iedereen een pandemie!) moeten ze dus afgeschermd zitten. We kochten een groot bomennet en spanden dat over hun ren, zodat ze toch nog genoeg ruimte hebben om te scharrelen. Maar nu ben ik natuurlijk bang dat die beesten zich stierlijk gaan vervelen en elkaar gaan pikken. Ik wilde eigenlijk een kippenschommel maken maar met het net gaat dat niet lukken want dan moet ik het touw door de gaten van het net steken en dat lijkt me geen goed idee. Dus sprong ik vorige week op de fiets voor groenvoer en een een piksteen (al vinden ze die precies niet interessant). En op initiatief van kukuluku.be vries ik restjes en rijst in, zodat ze die op kunnen pikken. De rijst valt hier dik in de smaak, de restjes groenten vinden ze voorlopig aar niks, dus daar ga ik nog wat mee experimenteren. En hopelijk is het snel over zodat ze weer gewoon kunnen vrij kunnen scharrelen want ik vind het zielig voor die beesten, die gewend zijn om een hele tuin te hebben.
Televisie kijken, dat is voor mij de enige bezigheid die me geen energie kost, dus de voorbije jaren keen ik belachelijk veel uren naar dat scherm. Maar ook dat begint wat te vervelen want veel deftigs is er niet te zien en ik heb voorlopig nog geen zin om geld uit te geven aan Netflix. En een dag schermstaren geeft weinig voldoening, dus probeer ik toch wat anders te doen af en toe. Dat mijn lief altijd in de living thuis werkt en ik bij telefoons dan zonder geluid kijk, zal er ook iets mee te maken hebben ;-) Maar dus: wat doe je dan wel, wat geen energie vraagt? Enter de podcast: wat is dat een geweldig medium! Je kan naar iets interessants luisteren én ondertussen iets nuttigs of leuks doen, gesprekken mogen vaak heel lang duren en je kiest naarmate je stemming. Hoe geweldig is dat? Afwassen vind ik ineens kwaliteitstijd. Alleen ik, de vuile vaat en een stem en ik ben ineens een gelukkige mens. Soms zit het geluk inderdaad in kleine dingen.
Ik ga daar niet onnozel over doen, ik vind leven in tijden van corona zwaar. Ik mis mensen en bezigheden nu alles stilligt. Ik haal wel veel voldoening uit iets simpels als afwassen en een propere vloer maar echt veel variatie zit daar natuurlijk niet in. Gelukkig hervond ik mijn plezier in naaien. Na de mondmaskers begon ik aan andere projecten: krabwantjes, een T-shirt voor mij en een rok en twee truien voor kleine mus. De stof voor T-shirts voor kleine mus ligt ook klaar, al mag ze eerst de testversie passen voor ik in de goede stof knip. Ik heb de matentabel niet gevolgd want ik vertrouw ze niet (ik zou een aantal maten groter moeten maken dan haar kledingmaat).
Maar ik voel dat ik nood heb aan meer vrije ruimte in mijn hoofd. Wat meer lichtheid zou me deugd doen. En dus voel ik dat het tijd is om eens iets te ondernemen, iets voor mezelf. De cursus 30 Days of morning pages bij The artist's way online bleef me triggeren dus schreef ik me deze week in. Artistieke ambities heb ik niet, maar ik las er zoveel goeds over dat ik besloot niet meer te twijfelen en me er eens volledig op te smijten. Nu nog een mooi of toch handig schrift vinden, mijn lief het half uur na opstaan keukenverbod geven en gewoon beginnen schrijven en wel zien waar het me brengt. Het voelt alvast goed om eraan te beginnen.
