Een sportieve uitdaging

Sport en ik, dat is al sinds de lagere school een waar drama. Ik ben ontelbare keren met de fiets gevallen, bij balsporten knalde ik de bal gegarandeerd tegen mijn neus i.p.v. over het net en toestelturnen stond garant voor onverklaarbare bewegingen en valpartijen. Kortom: ik was content dat LO op de hogeschool geen vak meer was.

Maar een beetje beweging zou me wel goed doen, dus ging ik op zoek naar een sport. Helaas is het zwembad hier alleen vroeg 's ochtends open en tijdens de avondrush, dus dat is geen optie. Lopen is met mijn knieën geen optie en in een fitnesszaal zie ik me helemaal niet. Dus viel mijn oog op yogalessen bij ons in de buurt. Een paar jaar geleden deed ik af en toe tijdens de middagpauze yoga, gegeven door een kwieke 80-er, en dat beviel me wel. Al was het, wegens gebrekkige kennis van ledematen in het Frans, niet ontspannend. En toen mijn yogamaatje liever ging lopen, haakte ik af. Dus tijd om yoga een tweede kans te geven.

Dinsdag was het zover: de eerste yogales. Met een handdoek en gekleed in een niet flaterende joggingbroek trok ik naar het lokale cvo voor rek- en strekoefeningen. Al was dat mijn eerste misvatting. Alle bewegingen in yoga zijn traag, om te voorkomen dat je je blesseert. Dus toch geen sportieve uitdaging, maar wel wat beweging voor mijn stramme lijf.

De eerste les ging er vrij kalm aan toe. Eerst kregen we wat algemene uitleg over yoga, dan was het tijd voor oefeningen. Voor de kenners: hond, kat, halve sprinkhaan,.... en voor ik het wist mochten we ons al op ons matje leggen voor relaxatie: zalig uitrusten na de inspanning, terwijl we nog wat uitleg kregen over de onderste chakra (al is dat net iets minder mijn ding).

Maar wat vond ik er nu van? Ik heb er van genoten. De oefeningen waren heel haalbaar, al voel ik wel dat mijn lijf heel stram is van veel stil te zitten. Dus best wel goed om een keer per week mijn spieren eens uit te dagen, zonder te willen overdrijven. En daar is yoga precies ideaal voor. Dus een goed begin voor een iets sportiever leven. Nu nog de stijfheid uit mijn benen krijgen ;-)

Het geluk zit in de kleine dingen (2)

Ons  meisje is een goede slaper. Rond 6 maanden sliep ze door, op 8 maanden werd ze te groot voor haar wiegje en verhuisde ze naar haar eigen kamer. Even wennen voor mij, maar kleine meisjes worden groot en verdienen een eigen plekje. Sindsdien geniet ik volop van de paar minuten kijken naar ons slapende wondertje voor ik zelf onder de wol kruip.

Maar om de paar weken wordt ze plots 's nachts luid wenend wakker en heeft ze nood aan mama- en papatijd. Dan krijgen we ze enkel getroost als we haar uit haar bedje halen en wiegen. Dan legt ze haar hoofdje op je borst en geniet van de aanraking. Maar die nachten wil ze niet terug in haar eigen bed. Als we dat proberen, dan begint ze terug hartverscheurend te huilen. Die nachten mag ze terug bij ons in bed en slaapt ze tussen ons. En stiekem vind ik dat zalig: haar zachte ademhaling horen, haar dicht tegen mij voelen kruipen, haar gefrul met haar knuffel zien, een handje in je gezicht en een stralende lach als ze me wakker maakt om op te staan.

Het geluk zit in de kleine dingen

Ik realiseer me steeds vaker dat het geluk voor mij, meestal, in de kleine dingen zit. En dus wil ik die geluksmomenten graag een plekje geven op mijn blog.

Ik ben, sinds mijn kindertijd, verslingerd aan boeken. En die liefde wil ik graag doorgeven aan mijn dochter. Of beter gezegd: ik wil haar graag de mogelijkheid geven om boeken te ontdekken, en dan moet ze zelf maar zien of het haar iets zegt. En op dit moment vindt ze boekjes wel interessant. We hebben de prentenboeken onderaan in de boekenkast gezet zodat ze er zelf bij kan, en ze komt regelmatig met een boekje naar ons om samen te lezen.

Dus hebben wij even geluk dat onze bibliotheek mee doet met het project boekbaby's. We kregen bij het vorige bezoek aan Kind & Gezin een bon voor 2 boekjes, die we in de bibliotheek op mochten halen. Dat kon ik natuurlijk niet laten liggen!

En het zien er echt fijne boeken uit, geschikt voor haar leeftijd: "Dag boek" van Ingrid Godon en "Piep! Allemaal dieren" van Fleur Van der Wiel. Ik kan niet wachten om ze dit weekend met onze kleine meid te ontdekken!

Wensen voor 2016

Laat me starten met jullie allemaal een ontzettend fijn 2016 te wensen! Dat je goede voornemens haalbaar mogen blijken, dat je mooie herinneringen mag verzamelen en je een zalig zorgeloos jaar tegemoet mag gaan, in goede gezondheid.

Naar goede gewoonte begon ik het jaar weer zonder goede voornemens. Ik merk namelijk dat het vaker sporten, kordater opruimen of minder snoepen bij mij eind januari altijd al misgelopen is, dus sinds een paar jaren pas ik voor lijstjes met to do's voor mezelf. En gedurende het jaar ontstaan sowieso weer tal van goede voornemens, dus geen gebrek aan ideeën om aan mezelf te werken.

Maar dit jaar wil ik, met het begin van het jaar, toch nadenken over wat 2016 me kan brengen. Of beter gezegd: wat ik wil dat het me brengt.

Dit wens ik mezelf toe:

• Rust in lijf en leven
• Tijd voor uitstapjes met het gezin en met het lief. En een paar zalige weken kamperen in de zomer (tips voor bestemmingen zijn altijd welkom!)
• Veel goede romans
  Vorig jaar begon ik in heel wat boeken, maar haakte ik meestal af wegens saai, slecht geschreven, niet mijn ding,... Hopelijk ontdek ik dit jaar weer een paar pareltjes en een paar boeken die ik niet aan de kant kan leggen.
• Zalig fietsweer
• Tijd om wat vaker achter mijn naaimachine te gaan zitten
• Inspiratie om mijn blog wat levendiger te houden
• En ten slotte een hoofd vol ideeën voor allerhande projectjes en plannen

Wensen genoeg dus, nu nog duimen dat ze allemaal uit komen!

Mijn abc

Josefien van Josie's Little Things nodigt haar lezers uit om hun ABC te delen met de virtuele wereld. Het hare vinden jullie hier. Mits ik mijn blog terug wat leven in wil blazen en ik me nog niet deftig voorstelde, vinden jullie mijn ABC hier.

A
Absurd
Aanhankelijk

B
Boekenworm
Begeesterd
Blote voeten: van zodra het weer het toelaat, laat ik mijn schoenen thuis aan de kant staan en trek ik buitenshuis mijn sandalen aan
Betrokken
Bevlogen
Buitenmens: al vergeet ik dat wel eens en zit ik vaker binnen dan ik zou willen

C
Circusliefhebber
Chaoot

D
Dromer
Denker

E
Ecologisch: we proberen onze ecologische voetafdruk klein te houden, zonder overdrijven
Emotioneel
Eerlijk

F
Fietsen
Fantasie

G
Gezelschapsspelen
Genieter
Gras tussen mijn tenen
Geuren: niks zaligers dan de geur van mijn dochter, van bloemen, een proper huis,...

H
Hedendaagse kunst
Haken

I
India: daar verloor ik mijn hart niet alleen aan een land maar ook aan een man
Intens

J
De naam van mijn twee liefsten (man en dochter) beginnen met een J

K
Koppigaard
Knuffelaar
Kampeerder
Koukleum
Kerstboom: Al moet ik dit jaar een keertje passen, met die kleine grijpgrage handjes in huis

L
Lachen
Luieren (liefst in de zon/zomerse schaduw)
Liedjes zingen
Liefhebbend

M
Musea
Mama van een lieve dochter
Minder materieel: hoe ouder ik word, hoe minder belang ik hecht aan spullen. Boeken haal ik in de bibliotheek, ik koop steeds minder kleren maar draag die wel tot ik er niet meer zonder schaamrood op de wangen mee buiten kan,....en hoe minder ik koop, hoe minder ik precies nodig heb

N
Naaien
Nieuwsbeest
Nieuwsgierig
Notitieboekjes: niks leukers dan in de winkel voelen aan papier, genieten van een mooie vormgeving en de eerste letters zetten op ongeschonden papier

O
Opvoeden met hart en ziel
Ontdekken
Open haard: helaas geen open haard in ons huis maar dat wordt gecompenseerd bij bezoekjes aan het ouderlijk huis

P
Passioneel
Piekeraar
Perfectionist

Q
?

R
Reizen
Regen: de geur van een frisse regenbui in de zomer

S
Schoonheid
Sneeuw: het stille deken dat sneeuw over de wereld legt
Stadsmens op den buiten

T
Theater
Taal: ik ben een taalliefhebber, zowel van woorden als van zinnen. De quotes-op-poster-trend is niet zo mijn ding maar in boeken herlees ik bladzijden, puur voor de woordenstroom
Theedrinker
Tateraar

U
Uitslaper
Uitstapjes: niks leukers dan met zijn allen even onze neus buiten te steken voor een wandelingetje met zijn drieën of tijd maken voor een museumbezoekje

V
Verwondering
Visueel ingesteld
Vroegbloeiers: niets zaliger dan de eerste bloemen hun kopje boven de grond zien steken

W
Water: ik hou van steden waar ze de grachten opengehouden hebben
Wind door je haren voelen waaien
Warme chocomelk in de winter

X - Y
?

Z
Zon: ik lees op wanneer de zon schijnt, en hou dus meer van de zomer dan van de donkere winter
Zottigheid
Zee: in het najaar/voorjaar als het lekker waait en het strand leeg is

Mmmm, biologische groenten en fruit van het wekelijkse pakket!

ik zie de laatste tijd op heel wat blogs maaltijdboxen genre Hellofresh verschijnen. Klinkt natuurlijk aanlokkelijk: geen weekmenu moeten bedenken, eten aan huis geleverd,...maar mijn gevoel zegt dat het erg duur is (al heb ik het nog niet vergeleken met de supermarkt). En ik las ook ergens dat alles in plastiek verpakt is, dus niks voor ons. Daarom hou ik hier graag eens een pleidooi voor een biologisch groente- en fruitpakket.

Waarom kozen wij voor een groente- en fruitpakket?
Ik vond het jammer dat ik in de supermarkt maar een beperkte keuze aan groenten vond, terwijl er zoveel ander lekkers bestaat om mee te koken (al vind ik tegenwoordig precies al meer "verloren groenten" in de winkel). We wilden ook graag lokale gaan eten en meer de seizoenen volgen:  smaakloze tomaten in de winter of kartonnen sinaasappels in maart, dat vinden wij dus maar niks. En dan laat ik het onderwerp ecologische voetafdruk nog voor wat het is. Dus besloten we om de koe bij de horens te vatten en een groente- en fruitpakket te nemen. Dat van ons komt van bij De wassende maan, omdat ze bij ons in de straat een afhaalpunt hebben, maar overal in Vlaanderen zijn er voedselteams die gelijkaardige dingen doen.

De culinaire ontdekkingstocht
Ik moet bekennen dat het de eerste weken wel erg wennen is want ik had nog nooit van postelein of mizuna gehoord en kolen had ik niet meer gegeten sinds ik de deur van het ouderlijk huis achter me dicht trok. Maar nu, bijna drie jaar later, zijn we nog altijd erg enthousiast. Weg met de keuzestress want het groentepakket bepaalt wat we kunnen maken, maar het geeft genoeg keuzemogelijkheden om enkel te maken wat we lekker vingen. En er zit veel variatie in het pakket, waardoor het ook niet tegen begint te steken (ok, voor ons zit er wat te vaak sla in maar dat aten we daarvoor nooit wegens te snel verteerd. En mits dat in mijn kindertijd elke dag op de menu stond, ben ik dat echt beu gegeten. Maar gelukkig kan je er lekker soep mee maken :-) ). En de groenten en fruit hebben meer smaak én wij zijn blij dat we onze ecologische voetafdruk weer wat kleiner maken.

Eet de familie buitenmus dan volledig biologisch?
Bijlange niet! Alle extra groenten, fruit, melk, rijst,...is gewoon standaard supermarktkost. Wij zijn ecologisten van de pragmatische soort: waar kan graag, anders geen probleem. Mits ik grotendeels vegetarisch eet, eten we wel vaak vegetarische, en dus vaak biologische, boterhamsmeersels. En ik eet ook enkel biologisch vlees, 1 keer per week.Voor onze dochter kiezen we wel voor biologische poedermelk, vlees en, in een zeldzaam geval van tijdsgebrek of vakantie, krijgt ze biologische potjes groente- en fruitpap. Maar in de crèche eet ze niet biologisch en hier thuis ook echt niet altijd. In plaats van koekjesmeel kiezen we er wel voor om biogranenvlokken in haar fruitpap te doen. Maar dat is omdat we het absurd vinden dat je je kind geen koeken mag geven maar wel kilo's suiker in haar fruitpap draait. Niet dat we tegen suiker zijn hoor maar fruitpap is zoet genoeg en koeken zal ze later nog genoeg mogen eten ;-).

Als ze lacht...

Ik lees het met interesse en met gemengde gevoelens, wat er de laatste dagen verschijnt over hoe we als jonge mama's proberen om alle bordjes in de lucht te houden, en hoe dat bij de ene precies evidenter is dan bij de andere. En ik bewonder de eerlijkheid van vrouwen die er eerlijk voor uitkomen dat het hen (soms) niet lukt en dat ze zeer onaanvaarde ideeën hebben, zoals blij zijn als ze na een hectische dag de rust van de avond kunnen omarmen. Of dat ze alles willen: een uitdagende job én een kind én hobby's én een sociaal leven, al is dat voor mij een beetje te veel van het goede. Maar dat is heel persoonlijk. De ene haalt alle voldoening uit thuis blijven om zich toe te leggen op de kinderen, anderen halen zo veel energie uit hun job dat dat hen net een fantastische mama maakt. En wie ben ik om dat te beoordelen?

Maar wat ik denk van die roze wolk? Ondanks dat ik me de eerste dagen na de bevalling anders had voorgesteld, door complicaties van de bevalling, was ik op slag verkocht toen ze mijn dochter op mijn buik legden. Ik heb uren aan haar wiegje gestaan om gewoon naar haar te kijken, en zit nu nog vaak gewoon te kijken naar hoe ze speelt, lacht,.... Dus ja, ik ben een echt moederkloek, wat ik voor de bevalling niet verwacht had. Ik wist wel dat ik ons kindje doodgraag zou zien maar ik had nooit gedacht dat ik het zo fascinerend zou vinden om haar te zien evolueren. En uiteraard zitten wij ook wel eens met de handen in het haar, want het is hier soms echt ploeteren, maar zij is, samen met mijn lief, mijn roze wolk, de zonneschijn na de regen.