Ophokplicht

Onze arme kippen kregen vorige week ook ophokplicht. Normaal mogen ze vrij rondlopen in de tuin, wat zeker in de maanden dat er niet veel groeit een zegen is voor die beestjes. Maar met de vogelgriep in het land (jep, voor iedereen een pandemie!) moeten ze dus afgeschermd zitten. We kochten een groot bomennet en spanden dat over hun ren, zodat ze toch nog genoeg ruimte hebben om te scharrelen. Maar nu ben ik natuurlijk bang dat die beesten zich stierlijk gaan vervelen en elkaar gaan pikken. Ik wilde eigenlijk een kippenschommel maken maar met het net gaat dat niet lukken want dan moet ik het touw door de gaten van het net steken en dat lijkt me geen goed idee. Dus sprong ik vorige week op de fiets voor groenvoer en een een piksteen (al vinden ze die precies niet interessant). En op initiatief van kukuluku.be vries ik restjes en rijst in, zodat ze die op kunnen pikken. De rijst valt hier dik in de smaak, de restjes groenten vinden ze voorlopig aar niks, dus daar ga ik nog wat mee experimenteren. En hopelijk is het snel over zodat ze weer gewoon kunnen vrij kunnen scharrelen want ik vind het zielig voor die beesten, die gewend zijn om een hele tuin te hebben.

Minder tv, meer podcasts

Televisie kijken, dat is voor mij de enige bezigheid die me geen energie kost, dus de voorbije jaren keen ik belachelijk veel uren naar dat scherm. Maar ook dat begint wat te vervelen want veel deftigs is er niet te zien en ik heb voorlopig nog geen zin om geld uit te geven aan Netflix. En een dag schermstaren geeft weinig voldoening, dus probeer ik toch wat anders te doen af en toe. Dat mijn lief altijd in de living thuis werkt en ik bij telefoons dan zonder geluid kijk, zal er ook iets mee te maken hebben ;-) Maar dus: wat doe je dan wel, wat geen energie vraagt? Enter de podcast: wat is dat een geweldig medium! Je kan naar iets interessants luisteren én ondertussen iets nuttigs of leuks doen, gesprekken mogen vaak heel lang duren en je kiest naarmate je stemming. Hoe geweldig is dat? Afwassen vind ik ineens kwaliteitstijd. Alleen ik, de vuile vaat en een stem en ik ben ineens een gelukkige mens. Soms zit het geluk inderdaad in kleine dingen.

Zelfzorg in tijden van corona: 30 days of morning pages

Ik ga daar niet onnozel over doen, ik vind leven in tijden van corona zwaar. Ik mis mensen en bezigheden nu alles stilligt. Ik haal wel veel voldoening uit iets simpels als afwassen en een propere vloer maar echt veel variatie zit daar natuurlijk niet in. Gelukkig hervond ik mijn plezier in naaien. Na de mondmaskers begon ik aan andere projecten: krabwantjes, een T-shirt voor mij en een rok en twee truien voor kleine mus. De stof voor T-shirts voor kleine mus ligt ook klaar, al mag ze eerst de testversie passen voor ik in de goede stof knip. Ik heb de matentabel niet gevolgd want ik vertrouw ze niet (ik zou een aantal maten groter moeten maken dan haar kledingmaat). 

Maar ik voel dat ik nood heb aan meer vrije ruimte in mijn hoofd. Wat meer lichtheid zou me deugd doen. En dus voel ik dat het tijd is om eens iets te ondernemen, iets voor mezelf. De cursus 30 Days of morning pages bij The artist's way online bleef me triggeren dus schreef ik me deze week in. Artistieke ambities heb ik niet, maar ik las er zoveel goeds over dat ik besloot niet meer te twijfelen en me er eens volledig op te smijten. Nu nog een mooi of toch handig schrift vinden, mijn lief het half uur na opstaan keukenverbod geven en gewoon beginnen schrijven en wel zien waar het me brengt. Het voelt alvast goed om eraan te beginnen.

Patroontekenen: tijd voor een collectie

Een tijd geleden geleden begon ik aan een cursus patroontekenen. En dit jaar is alweer het laatste, waarin we met al onze kennis aan de slag moeten en een collectie van vier kledingstukken moeten ontwerpen en uitwerken. Doel is om in juni volledig gekleed alles voor te stellen. In mijn hoofd vormt zich langzaam een idee voor een broek en een bloes, er is nog een nog niet afgewerkt vestje van vorig jaar (u weet wel, corona...) en een droom van een jas. Maar er is nog tijd om een volledig beeld te vormen van wat ik wil maken. Eerst beginnen met basispatronen die perfect passen, dan freewheelen met modellen en afwerking. Ik ben zelf benieuwd :-)

Wennen aan de duisternis

Dinsdag fietste ik, voor het eerst sinds lang, op een normaal uur door de duistere straten van mijn dorp. Er was bijna niemand op straat, het regende zachtjes maar het was wel zacht weer. Ik vind het toch weer wennen aan de kortere dagen, de handschoenen (om dan halverwege puffend van de warmte de helft weer uit te spelen), mijn biologische klok die mee 's ochtends mee opschuift met de zon. Ik zie de bladeren verkleuren, de kastanjes en eikels vallen tuimelend van de bomen. Woensdag ging ik, voor het eerst sinds maart, weer naar de kinesist, mezelf verplichtend om ook in de donkere maanden te blijven sporten. Ik omarm de schoonheid van de natuur die verandert en nestel me met een dekentje en mijn breiwerk in de zetel. Er moeten nog naaiplannen gesmeed, dingen geregeld en vanalles gedaan worden, maar dat mag wachten tot morgen. Nu, hier, is er rust en berusting.

Fietstasliefde

Vorige week kocht ik, na jaren geen plek op mijn bagagerek, terug fietstassen. En wat ben ik daar blij mee! Terug al je spullen gewoon in een zak kunnen zwieren, zonder gedoe vb. bibboeken of kleine mus haar rolschaatsen, bescherming, maar ook drinken en andere spullen in kunnen steken. Soms zit het geluk in de kleine dingen.

Herfstmodus

Hier ten huize buitenmus gaan we stilaan over in herfstmodus. De eerste pot pompoensoep staat te pruttelen en dankzij gekregen appels staat er verse appelmoes klaar om van te smullen. De dekentjes kwamen weer boven, de laarzen en regenjassen liggen klaar en we raapten de eerste kastanjes. Nu nog wachten op het verkleuren van de bomen en de herfst is hier helemaal goed ingezet :-)